Mijn vriend heeft bindingsangst

Mijn vriend heeft bindingsangst

Ik heb een vriend met wie ik al 7 maanden samen ben. Ik ben tot de conclusie gekomen dat hij bindingsangst heeft. Hij wilde graag een relatie met mij, maar het lijkt alsof hij mij aan het lijntje houdt. Ik wil graag samenwonen en hij blijft maar komen met allerlei excuses waarom het niet kan. De ene keer is er iemand ziek in de familie en dus wilt hij aan niets denken van dat soort, de ander keer is het te druk op het werk en wilt hij ook niet denken aan dat soort. Het is altijd wel iets waaruit moet blijken dat hij er even niet aan wilt denken. Ik heb hem een hele lijst gegeven met voordelen over samenwonen. Ik heb de volgende dingen voor hem genoteerd:

  • Het is makkelijker om voor twee personen te koken dan voor één en  we kunnen de keukenplicht verdelen.
  • Je hoeft niet als enige te denken aan de boodschappen en samen boodschappen doen is leuker.
  • Gedeelde huur is halve huur. We kunnen groter wonen en meer sparen.
  • Je leert dingen over elkaar die je eerst niet wist. Wil je mij niet beter leren kennen?
  • We zullen niet om alle kleine dingen meer ruzie maken.
  • We kunnen de huishoudelijke taken verdelen .
  • Lekker samen op de bank, samen aan de eettafel, samen op 1 bed, samen reizen. Gewoonweg alles samen doen.
  • Als je thuis komt weet je dat er iemand is die op je wacht.

Zo een mooie lijst heb ik samengesteld en toch wilt hij niet praten erover. Het kan niet anders dat hij bindingsangst heeft. Ik heb wat onderzoek gedaan en daaruit blijkt dat wanneer iemand bindingsangst heeft, het niets te maken heeft met de partner, maar veelal mijn het verleden van degene. Zijn moeder en vader zijn nog steeds samen, dus vanwaar komt dit dan? Het kan ook zijn dat hij weinig aandacht kreeg. Zijn relatie is niet zo best met zijn ouders. Ik weet dat, omdat zij niet zovaak contact hebben met elkaar. Ik heb geprobeerd zijn vrienden te vragen hierover, maar ook zei zeggen dat zij nooit hebben gesproken over de huiselijke situaties van wie dan ook. Waarschijnlijk praten mannen daar niet over. Het kan dus inderdaad zijn dat hij weinig aandacht kreeg en dat hij misschien alleen de aandacht kreeg wanneer het nodig is. Misschien was het zo een trauma voor hem dat hij nu bang is dat als hij zich bind aan mij dat hij weer verdriet zal krijgen. Ik wil praten met hem hierover, maar ik weet niet hoe ik moet beginnen. Over het algemeen is het bekend dat wanneer men bindingsangst heeft, hij of zij sneller geneigd is de relatie te beeindigen wanneer het te diep wordt voor hen. Ik wil dat absoluut niet, maar wil hem juist begeleiden en er voor hem zijn. Hoe pak ik dit aan. Iemand met een soortgelijke relatie die mij hierbij kan helpen? Ik wil graag samenwonen, trouwen, kinderen krijgen met deze zelfde man. Alle adviezen zijn welkom.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *